روش سابلیمیشن با حرارت سر و کار دارد. به طوریکه اصلا نامگذاری این روش هم بی ارتباط نیست. براساس آنچه در مقاله چاپ سابلیمیشن گفته شد در روش سابلیمیشن ابتدای امر طرح خود را بر روی کاغذ چاپ می کنیم. سپس این طرح را بر روی سطح مورد نظر قرار می دهیم. و در انتها با استفاده از دستگاه های پرس حرارتی ( سابلیمیشن ) سطح همراه با کاغذ را پرس می کنیم و همزمان تحت فشار و دما قرار می دهیم. در اثر این اعمال فشار و حرارت، جوهری که توسط آن طرحمان بر روی کاغذ نقش بسته با همان آرایشی که بر روی کاغذ بوده انتقال پیدا کرده و بر روی سطح مورد نظرمان می نشیند.

ساز و کار این جابه جایی بدین شکل است که جوهر موجود بر روی کاغذ که به حالت جامد بوده در اثر حرارت زیاد بطور مستقیم به سطح قابل چاپ انتقال می یابد. سوال اساسی اینجاست که چه عامل یا عواملی سبب این انتقال می شود و چه عواملی بر میزان این انتقال موثر است.بدون شک هر مقدار که جوهر بیشتری از روی کاغذ به سطح انتقال یابد، چاپ شفاف تری را خواهیم داشت. به همین دلیل است که جهت بالا رفتن کیفیت کار در چاپ سابلیمیشن از کاغذهای سابلیمیشن که کاغذهای مخصوصی هستند استفاده می شود.

این کاغذها توسط مواد مخصوصی پوشیده شده است. این مواد که اصطلاحا به آن کوتینگ کاغذ می گویند، سبب می شود که جوهر به مقدار کمتری به بافت کاغذ نفوذ کند و اصطلاحا بصورت موقت بر روی کاغذ بماند.

به همین جهت است که وقتی یک طرح را بر روی دو برگه ی متفاوت ( یکی برگه ی معمولی، یکی برگه سابلیمیشن) چاپ می کنیم می بینیم که تا حتی چندساعت با دست کشیدن بر روی برگه ی سابلیمیشن جای انگشتهای ما بر روی طرح باقی می ماند.

علت این امر همانست که در بالا ذکر شد. در واقع ماده ی کوتینگ سبب شده که جوهر بر روی این لایه ی نازک باقی بماند و کمتر در بافت کاغذ نفود کند. به همین علت با دست کشیدن بر روی آن دستمان جوهری می شود. در حالیکه چنین اتفاقی برای یک کاغذ معمولی نمی افتد.

علاوه بر این در هنگام چاپ هم مشاهده می کنیم که پس از پرس این دو برگ بر روی یک سطح (مثلا بر روی تیشرت) میزان جوهر بیشتری بر روی کاغذ معمولی باقی می ماند. در حالیکه کاغذ سابلیمیشن مقدار جوهر بیشتری را از خود انتقال داده است.