کیسه های غیر بافته شده می توانند چرخه زندگی خود را در یک زمان بسیار کوتاه تکمیل کنند در حالی که کیسه های پلاستیکی

شاید نیاز به صد هزار سال داشته باشند تا این چرخه طبیعی را تکمیل کنند.هچنین مواد به جا مانده از تجزیه این نوع پارچه تغذیه مناسبی برای درختان و خاک را فراهم میکنند و این در حالی است که مواد به جا مانده از کیسه های پلاستیکی تبدیل به روغن و گاز و مواد افزودنی مضر و رنگدانه ها میشوند که برای سلامتی انسان و محیط زیست بسیار خطرناک است.همچنین از طرف دیگر فرایند تولید کیسه پلاستیکی مقدار زیادی دی اکسید کربن سمی را در جو ایجاد می کند که اثرات مخرب گلخانه ای را افزایش می دهد و تغییرات آب و هوایی را به همراه دارند.این مسئله ی جدی است زیرا  خاک و آب آلوده به کیسه های پلاستیکی به طور مستقیم و غیر مستقیم روی سلامت انسان ها تاثیر می گذارد.

بنابراین استفاده از کیسه های پارچه ای(بی بافت) برای محافظت از سلامت ما و محیط پیرامونمان نیز بسیار موثر است.کیسه های پلاستیکی به طور منظم در زندگی ما به دلیل قیمت ارزان، استفاده آسان و وزن کم استفاده می شوند و محبوب هستند. این در حالی است که این پلاستیک ها به علت دیر تخریب پذیریشان ۳ تا ۴ برابر بیشتر از سایر مواد هزینه بردار هستند.

ساختار مولکولی شیمیایی پلی اتیلن دارای ثبات بسیار قوی است و بسیار دشوار است که از بین برود، بنابراین یک کیسه پلاستیکی برای تجزیه به زمانی بیش از ۳۰۰ سال نیاز دارد . اما خواص شیمیایی پلی پروپیلن بی بافت مانند حالت جامدش نیست و از پروپیلن طبیعی ساخته شده و زنجیره مولکولی آن به راحتی شکسته می شود. به عنوان مثال یک کیسه خرید پارچه ای نان وون به علت ساختار مولکولی آن تنها در ۹۰ روز تجزیه میشود و همچنین باید بدانیم که نهایت زمان لازم برای تجزیه پارچه های بی بافت به ۱۸۰ روز زمان احتیاج دارند تا تجزیه شود و آلودگیی بعد از آن ندارند و کاملا تجزیه میشوند و همانطور که قبلا گفته شد این مدت زمان در مقابل حداقل ۳۰۰ سال زمان تجزیه پلاستیک ها بسیار ناچیز است. این کیسه های زیست تخریب پذیر(بی بافت) حتی در تماس با اکسیژن و نور خورشید هم به راحتی تجزیه می شوند و نقش مهمی در کاهش آلودگی زیست محیطی دارند.