چاپ سابلیمیشن از نظر حوزه کاربردی آن بیشترین شباهت را به چاپ سیلک اسکرین دارد؛

چاپ سیلک اسکرین نیز مانند روش سابلیمیشن، برای طرح زدن بر روی بسیاری از سطوح مختلف مسطح یا مدور از جمله پارچه، سرامیک و فلز، مورد استفاده قرار می گیرد. چاپ سیلک اسکرین روش سنتی و دستی چاپ است که طی فرآیند آن، از یک توری یا شابلون برای انتقال تصاویر استفاده می شود، به این ترتیب که که ابتدا با یک لایه نازک شابلون یا قاب را تهیه می کنند و سپس لایه نازکی از لاک حساس دیازو را روی آن کشیده و با پرینت طرح درون دستگاه چاپ دستی قرار می دهند.. دستگاه چاپ سیلک طرح مورد نظر را روی توری حک می کند. با آماده شدن شابلون طرح، به دستگاه سیلک دستی نیازی نیست و سایز مراحل کاردک رنگ کشی، گذاشتن شابلون و جمع کردن سطح صاف به شکل دستی انجام می شود. چاپ سیلک اسکرین مزایای زیادی دارد: سادگی فرآیند چاپ، مقرون به صرفه بودن آن و امکان چاپ بر روی طیف وسیعی از بسترها. ولی از معایب آن هم نباید غافل شد: اول اینکه سرعت چاپ در این روش بسیار پایین و وقت گیر است همچنین باید گفت که کیفیت و رزولوشن چاپ نهایی در محصولات سیلک اسکرین دارای محدودیت هایی نیز هست که از این نظر با کیفیتی که چاپ سابلیمیشن به دست می دهد قابل قیاس نیست. طیف رنگ های قابل چاپ در روش سیلک اسکرین به شکل قابل ملاحظه ای کمتر از سابلیمیشن است، در صورتی که در روش سابلیمیشن که با پرینترهای جوهر افشان انجام می گیرد، هر رنگی با هر طیف و گام قابل چاپ است.

در رابطه با تیراژ چاپ در این دو روش چاپی، باید بگوییم که چاپ اسکرین بسیار موفق تر از سابلیمیشن عمل می کند؛ در واقع بزرگترین چاپ اسکرین (نوع ماشینی آن) را می توان مقرون به صرفه گی آن در کار با تیراژهای بالا شمرد در صورتی که چاپ سابلیمیشن در تیراژهای بالا هزینه های زیادی را روی دست تولید کننده می گذارد. به همین خاطر امروزه هنوز هم برای کار با تیراژ بالا، تجهیزات چاپ اسکرین در اولویت استفاده نسبت به دای سابلیمیشن قرار می گیرد.

چاپ سیلک اسکرین یک فرآیند چاپ همه کاره است؛ از این روش برای چاپ بر روی هر بستری با هر نوع سطح استفاده می شود، البته بزرگترین زمینه کار چاپ سیلک اسکرین، چاپ بر روی پارچه ها از جمله تیشرت است که بر خلاف آن، چاپ سابلیمیشن در این زمینه دارای محدودیت هایی است؛ یکی از بزرگترین محدودیت های چاپ سابلیمیشن این است که فقط بر روی پارچه های پلی استری منفذ دار یا ترکیبات آن قابل چاپ است، به همین خاطر این نوع چاپ بر روی پارچه های صد در صد طبیعی قابل استفاده نیست. اگرچه کیفیت چاپ سابلیمیشن ازسیلک اسکرین بیشتر است، این چاپ باید تنها بر روی بسترهای سفید و یا بسیار روشن انجام بگیرد. به عبارت دیگر چاپ سابلیمیشن بر روی سطوح تاریک دیده نمی شود ولی بر خلاف آن، چاپ سیلک اسکرین بر روی هر رنگ تاریک یا روشنی قابل چاپ است.

شاید بزرگترین محدودیت چاپ اسکرین، سرعت پایین چاپ آن باشد، به این خاطر که برای چاپ هر رنگ نیازمند یک بار عبور بستر از داخل ماشین هستیم، به عبارتی دیگر، در چاپ اسکرین رنگ ها نمی توانند یکباره و با هم چاپ شوند. به همین دلیل در چاپ تصاویر چند رنگ، نیازمند رجیستری رنگ ها و تنظیمات دقیق برای آنها هستیم که سخت و وقت گیر است. چاپ دای سابلیمیشن احتیاج به هیچ یک از این تنظیمات ندارد؛ در این روش لازم نیست نگران لایه های مختلف رنگ باشیم زیرا در این روش همه رنگ ها یکباره و با هم چاپ می شوند. دای سابلیمیشن همچنین این امکان را می دهد که طرح خود را به هر شکل و سبک دلخواه طراحی کنیم و برای چاپ کار جدید، تنها نمونه اورجینال را تغییر دهیم، این در صورتی است که روش سیلک، برای تغییر کوچکترین المان تصویر، نیازمند آماده سازی مجدد تمام مراحل چاپ هستیم.

هر دو روش چاپ سیلک اسکرین و سابلیمیشن دارای قابلیت چاپ تصاویری با دقت و جزئیات بالا هستند. برای چاپ رنگ ها در روش دای سابلیمیشن از رنگ های CMYO (فیروزه ای، ارغوانی، زرد وسیاه ) استفاده می شود و برای چاپ تصاویر با گاموت رنگی خاص در مورد تصاویر با وضوح بسیار بالا، به تنظیمات پیچیده تر نیاز است. چاپ سیلک اسکرین اگرچه معمولا برای تصاویر ساده تر استفاده می شود، برای چاپ تصاویر رنگی با کیفیت، از تکنیکی موسوم. به “فرآیند چهاررنگ” استفاده می کند که عمل بازسازی تصاویر را از طریق شبکه های ظریف دات ها ایجاد می کند. البته این کار به دقت و تمرین زیاد نیاز دارد و کیفیت مورد نظر در این روش، به راحتی چاپ سابلیمیشن به دست نمی آید. از طرف دیگر باید گفت که اگرچه فرآیند چاپ این تصاویر در روش سابلیمیشن فرآیندی است که طی آن جوهر در بافت بستر چاپی نفوذ می کند و در نتیجه سطحی ظریف و بدون برآمدگی ایجاد می کند. چاپ سیلک اسکرین از مرکب های مخصوصی استفاده می کند که می توانند طیف گسترده ای از رنگ ها و ویژگی ها مثل جلوه های فلزی براق تا فویل و مرکب های پفی را تولید کند.

نتیجه چاپ در هر دو روش سابلیمیشن وسیلک اسکرین لطیف و درخشان است. رنگ ها در روش سابلیمیشن روشن و درخشان و کاملاً یکپارچه با بافت بستر است. البته این نتیجه را می توان در روش سیلک اسکرین با مرکب های پایه آب و غیر شارژی نیز به دست آورد اما در صورت استفاده از مرکب های پلاستیکی، چون این نوع مرکب بر روی سطح بستر می ماند و به داخل آن نفوذ نمی کند، کار چاپ شده را سنگین تر می کند. نتیجه کار در هر دو روش چاپ، کاملاً پایدار و با استقامت است که توسط فرسایش یا خراش و شست و شو از بنی نمی رود. فرآیند کیورینگ چاپ سابلیمیشن، همزمان با چاپ تصاویر و توسط گرمای بالای 180 درجه انجام می شود ولی در چاپ اسکرین فرآیند حرارت دهی بعد از چاپ و توسط دستگاه خشک کن انجام می گیرد.

هر دو روش چاپ سابلیمیشن و سیلک اسکرین، روش های چند کاربردی و ارزشمندی مخصوصا در چاپ محصولات پارچه ای هستند. هر دو روش دارای مزیت ها و معایب خاص خود هستند که آنها را برای بعضی از پروژه ها مناسب و برای بعضی دیگر نامناسب می کند که نسبت به حوزه کاربری آنها توسط تولیدکنندگان انتخاب می شوند.